Schildpaddenskelet

Vroeg uit de veren vandaag! Gelukkig heeft Sjors de Divemaster ons in kunnen plannen voor een dagje Sipadan, incl. een grotduik naar de schildpaddenbegraafplaats ofwel de “Turtle Comb”. Er gaan verschillende verhalen over deze grot… De een denkt dat de schildpadden die de grot inzwemmen, de weg terug niet meer kunnen vinden, de ander is er van overtuigd dat de schildpadden hier bewust hun laatste rustplaats zoeken. Aangezien dit nogal een gevorderde duik is, wordt er op en rond het eiland erg geheimzinnig over gedaan. We mochten er dan ook niet over praten met de andere gasten om de plaats te behoeden voor massa-toerisme en evt. ongevallen.

Om 5.30 kregen we een briefing van Glenn, die ons de eerste duik begeleidde. Aangezien hij nogal verlegen is en vooral geen publieke spreker ☺ was de inhoud van de briefing ongeveer als volgt: “45 minutes and safety stop … see sharks, barracuda, me love you long time”. Glenn is een topper als het gaat om het begeleiden van kleine groepjes en fotografen, hij kan daadwerkelijk alles vinden. Zonder Glenn had ik nu de helft van mijn foto’s niet gehad.

Schedel

De eerste duik deden we even na 6.00 uur op Baracuda Point; Anja en ik besloten zelf te gaan omdat de groep vol met beginners zat. Wederom veel haaien en barracuda’s.

Shark off the Wall!

Zoals afgesproken deden we de tweede duik “Prive” met Sjors, de duikguru als het gaat om grotduiken. Na een uitgebreide briefing besloten we de grot in te gaan op 20 meter diepte, ca. 5 minuten in de eerste kamer door te zwemmen naar de doorgang van 1m x 2m, om de beurt door de smalle doorgang richting de tweede kamer met daarin diverse skeletten van Schildpadden. Hier hebben we een aantal foto’s genomen en zijn we door gegaan een smalle tunnel welke toegang geeft tot een raam waardoor je op 12 meter diepte naar buiten kunt kijken. Je kunt er je kont niet keren, dus moesten we achteruit zwemmend terug de tunnel uit terug naar de tweede kamer op 14 meter. Nadat we dieper de grot inzwommen liet Sjors ons een tweede tunnel zien, welke uitkomt op ca. 22 meter; daar ligt het skelet van een Dolfijn en nog wat Schildpadden; een exemplaar was nog half aangevreten door de diverse baarzen welke daar rondzwommen. Na 45 minuten in de grot te hebben doorgebracht zwommen we terug via de nauwe doorgangen richting de eerste kamer en terug naar het open water. Deze duik heeft nogal indruk gemaakt, we hebben daarna ook wat stil voor ons uit zitten staren (@Cobus: net als bij The Arch, Dahab).

Anja bij Hanging Gardens

De derde duik deden we met divemasters Glenn en Leo bij South Point, een plaats waar we al eerder geweest zijn, maar wat echt de moeite waard is. De felle zon en het uitstekende zicht zorgde ervoor dat de tafelkoralen er erg mooi bij lagen.

De laatste duik (jaja, de vierde!) werd, op ons verzoek, gedaan bij Hanging Gardens, een wall-dive met grote gorgonen, waaierkoralen, een enorme hoeveelheid sponzen, tientallen schidpadden bij elkaar en zo nu en dan een White Tip of Grey reef shark.

Morgen doen we nog twee duikjes bij Mabul en dan zitten de 40 duiken ☺ erop! Met dank aan de oordruppels en de Sudafed pilletjes hebben we geen last van onze oren gehad.

Nu eerst een pilsje, Montecristo No. 4 en dan slapen maar!

Uit het water

Ayo,

Jaap en Anja

Anemone fish

Anja achter het koraal

Na een bakkie koffie en een klein sigaartje rond 7 uur ‘s ochtends begonnen we aan de tweede duik bij Coral Garden. Dit is een duikplaats met veel overhangende waaiers en prachtige tafelkoralen! We nemen dan ook lekker de tijd om met z’n tweetjes de stroming te volgen en echt tot rust te komen. De duikgroep hebben we allang achter ons gelaten, daar er een aantal flinke prutsers bij zaten (flessen los, maskers kwijt, etc.etc.). Even later vonden we een schildpad welke er om vroeg om gefotografeerd te worden. Ditmaal met Anja als model bleef het beestje lekker relaxed liggen.

Anja met Schildpad

Ontbijt!! Na een aantal duikjes krijg je toch echt honger, dus schoven we aan het ontbijt. Lekkere kip-nuggets, rijst, mie en gebakken uitjes passeerden de revue.

De derde duik deden we bij Mid Reef, een koralentuin met veel tafels welke, bij laag water, boven het wateroppervlak uitkomen. Een mooie optie voor de fisheye lens dus! Helaas, door een technisch mankement werkte mijn Fisheye lens niet naar behoren en vielen die foto’s een beetje tegen ☹

Phew, even bijkomen … lunchen en uurtje slapen. Daarna maakten we ons klaar voor een laatste duikje op het huisrif tijdens de zonsondergang (Sunset dive).

Mandarijn pitvis

We hebben met Divemaster Glenn afgesproken dat we op zoek zouden gaan naar de mandarijnvisjes. Deze kleine wonderbaarlijke visjes leven tussen het dode koraal en paren tussen 17.50 en 18.00 lokale tijd; zorg dat je op tijd bent dan!!! Een half uurtje daarvoor gingen wij het water in, het zicht was niet goed en Anja had niet echt zin, maar toch gingen we nog even. Gelukkig maar, want nadat we nog niet koud in het water lagen en de eerste slakjes op de foto wilden zetten klonk er hevig kabaal onderwater van de andere duikers!! Anja en ik draaiden ons tegelijkertijd om en op nog geen meter afstand zwom er een walvishaai ter grootte van 7 meter voorbij!!! ☺ Wat een geluk!!! We hebben ‘m ongeveer een minuutje kunnen volgen, echt top alleen geen foto meer info hier!

Nauwelijks bijgekomen van de pret zwommen we richting mandarijnvisjes; Glenn bracht ons gelijk naar het koraal waar zich twee exemplaren ophielden. Ja hoor, even voor 18.00 begon het paren en na 20 seconden was het alweer voorbij ☹ ! Hieronder twee leuke foto’s van de mandarijnvisjes tijdens het voorspel; morgen misschien meer geluk m.b.t. de parende visjes.

Knuffelende Mandarijnvisjes

Ayo,

Jaap

Bultkoppapegaaivissen

Tot onze grote verrassing mochten we nogmaals een dag naar Sipadan! Dat betekent wel dat je rond 4.30 je bedje uit moet om alle spullen in orde te maken en vervolgens om 5.30 te vertrekken vanuit het duikcentrum, met de boot naar het eiland Sipadan.

In het verleden was het eiland de spil in een territoriaal conflict tussen Maleisië en Indonesië. Uiteindelijk werd de zaak voorgedragen aan het Internationaal Gerechtshof, welke einde 2002 de eilanden Sipadan en Ligitan aan Maleisië toekende, op basis van de laatste feitelijke bezetting van het eiland. In 2004 werd, ten einde de natuur te beschermen, besloten om alle duikscholen en verblijven van Sipadan te sluiten en deze te verplaatsen naar andere eilanden of het vaste land in de omgeving. Duiken vind nog steeds plaats, echter is het aantal duikers gelimiteerd tot 120 per dag.

White Tip reef shark

De eerste duik was op Barracuda Point, vooral bekend om … jaja, de barracuda’s.
Tijdens onze afdaling richting een diepte van ongeveer 25 meter zwommen we tegen een grote groep bultkoppapegaaivissen aan ☺ Deze vissen zijn ca. 1 meter lang en wegen nogal wat.

Leuker nog is het aantal haaien wat je hier tegenkomt. White Tip, Black Tip en Grey reef sharks zijn hier volop te vinden! ☺ Een lust voor het oog, maar lastig om op de foto te zetten. Ik heb er toch nog eentje gevonden … deze jongen is ongeveer net zo lang als ikzelf, alleen iets slanker.

Koraal

Na een bakkie koffie op het vaste land en een mini Cohiba-sigaartje pakten we de boot naar de andere kant van het eiland, richting South-Point. Dit rif bestaat vooral uit grote tafelkoralen met vele soorten kleine vis, hier en daar een anemoontje en wat groter spul zoals Black Tip reef sharks.

Terug aan boord geklommen voeren we terug naar het eiland en richting het ontbijt! We kregen gebakken mie en eier-garnaal-reepjes voorgeschoteld! Heerlijk, op de nuchtere maag. Toen we alles eenmaal hadden laten zakken deden we nog een plonsje bij “Drop Off”, een duikplaats ongeveer 30 meter uit de kust, maar toch met de boot.

Schildpad bij Drop Off

Effe lucht happen …

Net boven water

Eemaal terug gekomen op het Kapalai resort hebben we een lunch genuttigd en zijn daarna nog een plonsje wezen maken met “Glenn”, onze dive master.

Tschuss,

Jaap

Barracuda Point

Vandaag stonden we ingepland voor 3 ochtendduiken op Sipadan Island. Om 5:00 uur vanochtend strompelden we nog half in slaap richting de duikschool. Daar was het al een drukte van belang. Alle setjes stonden al opgebouwd op de boot, onze pakken werden in onze handen geduwd en al gauw waren we klaar voor vertrek.

Na een boottripje van een half uur waren we flink wakker geschud en legden aan bij het eiland dat je zo uit een bounty-reclame zou kunnen knippen. Sipadan! Hier even inschrijven omdat het beschermd gebied is waar maar 120 duikers per dag mogen komen. Toen kon, na een kort boottochtje, de eerste duik op Baracuda point beginnen!

Turtle at Sipadan

Anja bij een grote waaier

Kotsmisselijk van een klein boottripje, in de hoge golven, naar Turtle Patch, sprong ik snel in het water. Ook de tweede duik was weer prachtig! Iets minder haaien, iets meer schildpadden en mooie naaktslakjes. Na deze duik gingen we weer richting Sipadan, dit keer voor een ontbijt. Jaap had wel trek gekregen na 2 duiken, maar ik zag nog groen en geel van het varen. Toch met moeite maar wat naar binnen geschoven omdat duiken op een lege maag ook niet top is. Tijdens het ontbijt kwam er gezellig een varaan van ongeveer anderhalve meter op bezoek. Volgens mij heeft het luie, dikke beest zelf nog nooit eten hoeven vangen want hij werd natuurlijk gelijk door iedereen volgedouwd met eieren, koekjes enz.

De derde duik deden we nogmaals op Baracuda point omdat we de eerste duik de barracuda bowl niet gevonden hadden. Gelukkig was dit niet ver varen en zodra ik in het fel blauwe water lag en de eerste schilpad onder me door zag zwemmen voelde ik me een stuk beter. Het voordeel van de duiken op Sipaden is dat het allemaal driftduiken zijn. Je laat je gewoon met de stroming meevoeren om al het moois om je heen te bekijken. Een beetje soort droomvlucht in de efteling, maar dan onder water! Anyway, achter ieder rotsje bevond zich wel een haai of een schilpad, nemo’s of andere mooie onderwaterwezentjes. En ja hoor, daar was dan eindelijk de Baracuda Bowl! Duizenden flinke baracuda’s op een kluitje! Jaap dook er gelijk in om de mooiste foto’s te kunnen maken.

Western Clown Anemonefish

Rond lunchtijd waren we weer terug op het resort en hadden we het gevoel dat we er al een dag op hadden zitten. Het duiken kost ons overigens geen enkele moeite. Je hoeft zelf niets te doen. Je setjes worden op en-afgebouwd, naar en van de boot gedragen, uitgespoeld en weer opgeborgen. Zelfs Jaap z’n zware onderwaterhuis werd naar onze hut gedragen, wat al toch gauw een kwartiertje lopen is. Ondanks dat waren we toch best moe en zijn na de lunch even gaan liggen. De sunset-dive hebben we even over geslagen. We hebben tenslotte vakantie!

Straks lekker dineren en kijken wat er voor morgen op het programma staat.

Dikke kus, Anja

P.S. : We mogen weer vroeg op! Er is zojuist gebleken dat we morgen weer naar Sipadan gaan!!

White Tip reef shark, annoyingly swimming away