Pyamaslakje

Tijdens de eerste duik hoorden we ineens een ongeloofelijke knal! Vlug keken we om ons heen of er niemand van onze groep z’n luchttank opgeblazen had. Glenn gaf aan dat we ons niet druk hoefden te maken. Eenmaal boven water vertelde hij dat er soms nog steeds met dynamiet gevist wordt. Een of andere gek gooit dan een staaf dynamiet in het water en zodra het ding ontploft komen de vissen vanzelf boven drijven. Lekker makkelijk hoor! Maar goed, doordat geluid erg goed geleid in het water, slikten wij van schrik zowat onze ademautomaatjes in. Wees gerust, op de afgebakende duikplekken doen ze dit niet.

Tussen de twee duiken door dronken we weer een bakje koffie, met gezelschap van de kort-staart-poesjes, om een beetje op te warmen op Siamil. Na dik 30 duiken beginnen we het in het water wel een beetje koud te krijgen. Ondanks dat het water hier lekker warm is (gemiddeld 29 graden Celsius) is het toch bijna 10 graden kouder dan je lichaamstempratuur. Op den duur warm je dus niet genoeg meer op.

‘s Middags na de lunch deden we nog een leuke duik rond Kapalai.
Zowel de lunch als het avondeten bestond weer uit rijst met kip, kip met rijst of rijst met vis. We snakken ondertussen naar een lekkere stampot rauwe andijvie! Dus als iemand dit maandag op het menu heeft staan….

Schildpadden bij Sipadan

Morgen duiken we voor de laatste keer op Sipadan! Dan doen we zaterdagochtend nog 1 of 2 duikjes en zijn we zondag klaar om te vertrekken. Nu vroeg ons bedje in, want het is morgen weer vroeg dag!

Knuffols, Anja en Jaap!

Jaap in het zonnetje!

Pygmy Seahorse

Vandaag een wat korter verslag, niet alleen omdat we voornamelijk hetzelfde gedaan hebben als gisteren, maar vooral omdat een foto soms genoeg is ☺ We zijn vanochtend wat later opgestaan (6.30) en hebben de boot van 8.00 genomen richting Siamil.

Tijdens onze duik op Lobster Rock zijn we wederom naar het zeepaardje op zoek gegaan. Dit keer heb ik een andere lens op de camera geschroefd. Gisteren gebruikte ik de 60mm AF-D van Nikkor en vandaag de 105mm VR. Beiden zijn 1:1 lenzen, maar de 105mm is iets makkelijker in gebruik als het gaat om klein spul. Nadat Glenn het zeepaardje aanwees, zette ik een van de lampen aan om genoeg focuslicht te krijgen.

Hieronder een foto van het Pygmee zeepaardje welke nogal onder de indruk is van de acrobatische vaardigheden van de vlo (ja VLO! Ca. 1,5 mm klein). Bij deze noemen we de foto “Do you want a piece of me, Pygmee?”.

Do you want a piece of mee?

Morgen een wat rustiger dagje duiken op Mabul.

Ayo,

Jaap

Pygmee Zeepaardje 60mm

Vandaag iets later opgestaan. Om 8:00 uur vetrokken we met de boot naar Siamil.
We doken op ‘Lobster Rock’ Er waren 2 duikgidsen op de boot. Wij mochten samen met Glenn mee, wat zo ongeveer onze persoonlijke duikgids is geworden. De rest van de boot ging met de andere gids mee. Glenn vertelde ons dat we op zoek gingen naar het Pygmee-zeepaardje. Eerder deze week hadden we hem gevraagd of hij er 1 wist te vinden. Het Pygmee-zeepaardje is een heilige graal voor iedere onderwater fotograaf.

Het vinden van het diertje valt niet mee. Het is slechts 1 cm groot en leeft in een koraal die dezelfde kleur en dezelfde vormen heeft als het zeepaardje zelf. We zakten af naar 27 meter en doorzochten een waaier waar het diertje volgens zeggen zou moeten zitten. En ja hoor…. Daar zat ie dan! Na 20 minuten foto’s schieten was Jaap nog niet tevreden met het resultaat. De 60 mm lens die op de camera zat bleek toch niet helemaal geschikt voor dit ieniemienie beestje. Eenmaal boven water zei Glenn dat we morgen nog wel een keer konden gaan met een andere lens.

Flabellina Naaktslak

Na een bakje koffie op Siamil deden we hier nog een leuke duik waarbij we een aantal leuke slakjes en frog-visjes tegen het lijf liepen.

Op de terugtocht met de boot begon het een beetje te regenen, maar dat mocht de pret niet drukken. We waren toch al nat! Eenmaal op het resort was het vrij snel over en besloten we wat te relaxen en nog een sunset-dive te doen, op zoek naar de parende mandarijnvisjes. De mandarijnvisjes hebben we gevonden maar waarschijnlijk had ze hoofdpijn. Van paren was namelijk geen sprake. Enigzins snap ik het wel hoor… ik zou het ook niet kunnen met 6 duikers om je heen, compleet uitgerust met lampen, camera’s en flitsers. Volgende keer beter!

Zweepkoraal

Na de duik zaten de jongens van het duikcentrum een beetje op een gitaar te pingelen. Jaap kon het niet laten en speelde wat liedjes. Dat vonden ze geweldig en nodigden ons gelijk uit om morgen avond weer te komen spelen. ☺
Nou ja, morgen dus met een andere lens weer richting Pygmee-zeepaardje!

Knuffels An

Slakje

Nog even terug naar gisteravond… Zo ergens in Oktober begint hier meestal het regen seizoen. Toen we gisteravond nog als laatsten op het terras zaten voelden we een paar spetters. Nog geen 2 seconden later barste de hel los! Vlug renden we het restaurant in. Alle bordjes waaiden daar van tafels, de planten waaiden om en de regen kwam tot halverwege het restaurant ingewaaid. Eigenlijk wilde we daar even blijven schuilen maar bedachten ons dat alle luiken van de hut nog open stonden. Toch maar rennen dus! Helaas zitten wij zo ongeveer op het uiterste puntje van het resort. We hadden dus geen droog stofje meer aan ons lichaam zitten.
Gelukkig was binnen alles nog droog en na een uurtje was de tropische verassing weer voorbij.

Vandaag deden we twee duiken op Siamil … en nu ga ik effe verder, want anja moet naar de w.c. … en nabij het eiland Danakan. Dit zijn vooral Macro duiken, dus veel klein spul zoals slakjes, maar helaas geen mooie garnalen ☹ Je kan niet alles hebben.

Slakje

Tussen de duiken door hebben we een bakkie gedronken op Siamil zelf, wat vooral bewoond wordt door militairen, in verband met de beveiliging. Op dit eiland vonden we twee kleine katertjes, korthaar zonder staart; om eerlijk te zijn … het ziet er een beetje lullig uit zonder staart.

Het duiken op Siamil zelf viel een beetje tegen, daar het zicht niet zo geweldig was en de riffen toch grotendeels uit zandvlakten bestaat. Desalniettemin was het weer erg relaxed onder water! We komen lekker bij hier!

Slakje

En nu ben ik er weer… Na de lunch deden we nog een duikje onder het oude olieplatform, wat nu fungeert als hotel. De stroming was vrij sterk en dankzij een paar irritante belgen die meedoken en steeds kwijt waren, moesten we continu wachten. Ook hier weer wat slakjes gezien maar voor de rest was ook dit rif niet spectaculair.
Voor het echte duiken moet je dan toch naar Sipadan. En raad eens…. Morgen mogen we weer!!! Lekker vroeg naar bed dus!

Sipadan

Dikke knuf, An en Jaap!