Vanmiddag hebben we de foto’s laten zien aan Glenn en de dive-crew, die twee weken lang voor ons klaargestaan hebben, en onze vakantie, ondanks de vele duiken, erg ontspannen hebben laten verlopen. Ze vonden de foto’s geweldig en Jaap kreeg een groot applaus!

We hebben het heerlijk gehad en zouden best nog langer van al dit moois willen genieten. Toch is het ook wel fijn om weer naar huis te gaan, waar de poesjes, ons paardje en vrienden en familie op ons wachten. We hebben (dankzij Glenn) alles gezien wat we wilden zien. Alleen geen hamerhaaien, maar in ruil daarvoor kregen we een onverwachte walvishaai! Lijkt me een goeie deal!

Terwijl ik aan het typen ben, met de ondergaande zon, een rustig kabbelende zee en de Buena Vista Social Club op de achtergrond, ruiken we de BBQ al. Zaterdagavond is hier BBQ-avond. De jongens van het duikcentrum hebben beloofd om vanavond nog wat op de gitaar te pingelen. We vieren onze laatste avond met wat corona’s en champagne, de dive-crew en de andere duikgekken die we hier ontmoet hebben.

Morgen (zondag) vertrekken we rond half 2 (local-time) weer richting het vaste land en staat ons nog een lange reis terug te wachten. Alle spulletjes zijn al ingepakt dus kunnen we morgen nog even lekker uitslapen (voor het eerst deze vakantie) ☺

We vonden het ontzettend leuk om jullie weer op de hoogte te houden van onze duik-avonturen. We hopen dat jullie met plezier ons verslag hebben gelezen. Tot de volgende keer!

Jaap en Anja bij Sipadan

Heel veel dikke knuffels, Jaap en Anja!

P.s Het goede antwoord op de prijsvraag is nog niet gegeven dus wie het weet mag het zeggen (Marco)!

Schildpaddenskelet

Vroeg uit de veren vandaag! Gelukkig heeft Sjors de Divemaster ons in kunnen plannen voor een dagje Sipadan, incl. een grotduik naar de schildpaddenbegraafplaats ofwel de “Turtle Comb”. Er gaan verschillende verhalen over deze grot… De een denkt dat de schildpadden die de grot inzwemmen, de weg terug niet meer kunnen vinden, de ander is er van overtuigd dat de schildpadden hier bewust hun laatste rustplaats zoeken. Aangezien dit nogal een gevorderde duik is, wordt er op en rond het eiland erg geheimzinnig over gedaan. We mochten er dan ook niet over praten met de andere gasten om de plaats te behoeden voor massa-toerisme en evt. ongevallen.

Om 5.30 kregen we een briefing van Glenn, die ons de eerste duik begeleidde. Aangezien hij nogal verlegen is en vooral geen publieke spreker ☺ was de inhoud van de briefing ongeveer als volgt: “45 minutes and safety stop … see sharks, barracuda, me love you long time”. Glenn is een topper als het gaat om het begeleiden van kleine groepjes en fotografen, hij kan daadwerkelijk alles vinden. Zonder Glenn had ik nu de helft van mijn foto’s niet gehad.

Schedel

De eerste duik deden we even na 6.00 uur op Baracuda Point; Anja en ik besloten zelf te gaan omdat de groep vol met beginners zat. Wederom veel haaien en barracuda’s.

Shark off the Wall!

Zoals afgesproken deden we de tweede duik “Prive” met Sjors, de duikguru als het gaat om grotduiken. Na een uitgebreide briefing besloten we de grot in te gaan op 20 meter diepte, ca. 5 minuten in de eerste kamer door te zwemmen naar de doorgang van 1m x 2m, om de beurt door de smalle doorgang richting de tweede kamer met daarin diverse skeletten van Schildpadden. Hier hebben we een aantal foto’s genomen en zijn we door gegaan een smalle tunnel welke toegang geeft tot een raam waardoor je op 12 meter diepte naar buiten kunt kijken. Je kunt er je kont niet keren, dus moesten we achteruit zwemmend terug de tunnel uit terug naar de tweede kamer op 14 meter. Nadat we dieper de grot inzwommen liet Sjors ons een tweede tunnel zien, welke uitkomt op ca. 22 meter; daar ligt het skelet van een Dolfijn en nog wat Schildpadden; een exemplaar was nog half aangevreten door de diverse baarzen welke daar rondzwommen. Na 45 minuten in de grot te hebben doorgebracht zwommen we terug via de nauwe doorgangen richting de eerste kamer en terug naar het open water. Deze duik heeft nogal indruk gemaakt, we hebben daarna ook wat stil voor ons uit zitten staren (@Cobus: net als bij The Arch, Dahab).

Anja bij Hanging Gardens

De derde duik deden we met divemasters Glenn en Leo bij South Point, een plaats waar we al eerder geweest zijn, maar wat echt de moeite waard is. De felle zon en het uitstekende zicht zorgde ervoor dat de tafelkoralen er erg mooi bij lagen.

De laatste duik (jaja, de vierde!) werd, op ons verzoek, gedaan bij Hanging Gardens, een wall-dive met grote gorgonen, waaierkoralen, een enorme hoeveelheid sponzen, tientallen schidpadden bij elkaar en zo nu en dan een White Tip of Grey reef shark.

Morgen doen we nog twee duikjes bij Mabul en dan zitten de 40 duiken ☺ erop! Met dank aan de oordruppels en de Sudafed pilletjes hebben we geen last van onze oren gehad.

Nu eerst een pilsje, Montecristo No. 4 en dan slapen maar!

Uit het water

Ayo,

Jaap en Anja

Pyamaslakje

Tijdens de eerste duik hoorden we ineens een ongeloofelijke knal! Vlug keken we om ons heen of er niemand van onze groep z’n luchttank opgeblazen had. Glenn gaf aan dat we ons niet druk hoefden te maken. Eenmaal boven water vertelde hij dat er soms nog steeds met dynamiet gevist wordt. Een of andere gek gooit dan een staaf dynamiet in het water en zodra het ding ontploft komen de vissen vanzelf boven drijven. Lekker makkelijk hoor! Maar goed, doordat geluid erg goed geleid in het water, slikten wij van schrik zowat onze ademautomaatjes in. Wees gerust, op de afgebakende duikplekken doen ze dit niet.

Tussen de twee duiken door dronken we weer een bakje koffie, met gezelschap van de kort-staart-poesjes, om een beetje op te warmen op Siamil. Na dik 30 duiken beginnen we het in het water wel een beetje koud te krijgen. Ondanks dat het water hier lekker warm is (gemiddeld 29 graden Celsius) is het toch bijna 10 graden kouder dan je lichaamstempratuur. Op den duur warm je dus niet genoeg meer op.

‘s Middags na de lunch deden we nog een leuke duik rond Kapalai.
Zowel de lunch als het avondeten bestond weer uit rijst met kip, kip met rijst of rijst met vis. We snakken ondertussen naar een lekkere stampot rauwe andijvie! Dus als iemand dit maandag op het menu heeft staan….

Schildpadden bij Sipadan

Morgen duiken we voor de laatste keer op Sipadan! Dan doen we zaterdagochtend nog 1 of 2 duikjes en zijn we zondag klaar om te vertrekken. Nu vroeg ons bedje in, want het is morgen weer vroeg dag!

Knuffols, Anja en Jaap!

Jaap in het zonnetje!

We begonnen de dag bij het “Old House” reef voor het Mabul resort. Een kleine 10 minuten varen (wanneer allebei de motoren het doen ☺ ). Deze plaats kenmerkt zich door onder water geplaatste barakken en schroothout wat inmiddels begroeid is met allerlei organismen zoals koraal, nudibranches, flatworms, etc.etc.

Voor de trouwe lezers hebben we een prijsvraag; Wat staat er op de onderstaande foto?! Zet je antwoord (incl. Latijnse benaming) in de comments en het eerste juiste antwoord krijgt een lekkere fles wijn!

Wat is dit?! Goed antwoord is goed voor een flesje wijn!

De tweede duik deden wij bij Lobster wall, even ten zuiden van het eiland Mabul. Deze duik was vooral ontspannen, we hebben dan ook weinig foto’s gemaakt.

Tijdens de laatste plons bij “Mantis Nogwat” voor ons resort vonden we wat garnaaltjes welke zich druk ophielden bij de anemoonvisjes. Erg grappig is het dat de anemoonvisjes (Nemo’s) zich poetsen aan de anemoontjes, dat moeten ze van de film hebben!!

Garnaaltje in Anemoon

We kwamen erachter dat we nog een dag extra hebben en zondagavond lokale tijd pas vertrekken richting het regenachtige Nederland. We kunnen alvast wennen, want de laatste dagen wil het ‘s nachts nog wel eens onguur zijn hier (maar wel 25 graden)!

Ayo,

Jaap en Anja

PS: Voor de liefhebbers hieronder nog een echte NEMO! aka Western Clown Anemonefish; er komen betere foto’s aan … het was nogal stoffig vandaag

Porceleinkrab

Het is weer wat drukker op het resort dus gaan we nu niet meer zo vaak naar Sipadan. Hier mogen natuurlijk maar een beperkt aantal duikers per dag komen en om anderen ook een kans te geven stonden wij ingepland op Kapalai/Mabul.

De eerst duik deden we op Kapalai. Naast de irritante Belgen, zaten er nu ook Chinezen en Japanners op de boot. Deze waren nog erger dan de Belgen. De Japanners lagen te rollen over de zandbodem om een foto te kunnen maken, waardoor het zicht er niet beter op werd. Maar wat ons echt het bloed onder de nagels vandaan haalde, waren de Chinezen. Zij sloegen met een stokje een Nudibranch (slakje) enkele malen omhoog alsof het een tennisbal was! Jaap zwom toevallig langs en werd woedend! Hij pakte 1 van de Chinezen vast en sloeg ‘m nog net niet voor z’n bakkes. Terug op de boot vroegen we hem of hij geen grijntje respect had voor het onderwater leven. Blijkbaar niet want hij vond het nogal grappig. De volgende keer draaien we z’n tank dicht of snijden z’n slangen door!

De tweede duik gingen de Chinezen en de Belgen niet mee. Gelukkig maar! Op het resort hebben we overigens ook veel Amerikanen, Engelsen en Oostenrijkers ontmoet. Dit zijn allemaal wel hele aardige mensen waar we de passie voor reizen, duiken en fotograferen regelmatig mee delen.

We deden de duik onder het seaventures platform wat eerder deze week nogal tegengevallen was. Ditmaal stond er geen stroming en was het zicht beter. Een mooie duik gemaakt. We besloten de middagduik te skippen en lekker een sunset-dive te doen. Glenn vond voor ons weer de Mandarijnvisjes en er waren flink wat Murenes van de partij.

Pufferfish bij Seaventures

Vanavond bij het restaurant was de BBQ weer aangestoken. Erg lekker gegeten dus!
Morgen duiken we met onze persoonlijke gids Glenn, en een prive-boot op Mabul.

Dikke knuf, Anja

P.S. Mededeling van Jaap: Jaap spaart voor een Subal-onderwaterhuis, dus eventjes op de google-advertenties op de homepage klikken aub. Kost jullie niks, maar wij krijgen er een (kleine)vergoeding voor

Anja bij Sipadan

Pygmy Seahorse

Vandaag een wat korter verslag, niet alleen omdat we voornamelijk hetzelfde gedaan hebben als gisteren, maar vooral omdat een foto soms genoeg is ☺ We zijn vanochtend wat later opgestaan (6.30) en hebben de boot van 8.00 genomen richting Siamil.

Tijdens onze duik op Lobster Rock zijn we wederom naar het zeepaardje op zoek gegaan. Dit keer heb ik een andere lens op de camera geschroefd. Gisteren gebruikte ik de 60mm AF-D van Nikkor en vandaag de 105mm VR. Beiden zijn 1:1 lenzen, maar de 105mm is iets makkelijker in gebruik als het gaat om klein spul. Nadat Glenn het zeepaardje aanwees, zette ik een van de lampen aan om genoeg focuslicht te krijgen.

Hieronder een foto van het Pygmee zeepaardje welke nogal onder de indruk is van de acrobatische vaardigheden van de vlo (ja VLO! Ca. 1,5 mm klein). Bij deze noemen we de foto “Do you want a piece of me, Pygmee?”.

Do you want a piece of mee?

Morgen een wat rustiger dagje duiken op Mabul.

Ayo,

Jaap

Pygmee Zeepaardje 60mm

Vandaag iets later opgestaan. Om 8:00 uur vetrokken we met de boot naar Siamil.
We doken op ‘Lobster Rock’ Er waren 2 duikgidsen op de boot. Wij mochten samen met Glenn mee, wat zo ongeveer onze persoonlijke duikgids is geworden. De rest van de boot ging met de andere gids mee. Glenn vertelde ons dat we op zoek gingen naar het Pygmee-zeepaardje. Eerder deze week hadden we hem gevraagd of hij er 1 wist te vinden. Het Pygmee-zeepaardje is een heilige graal voor iedere onderwater fotograaf.

Het vinden van het diertje valt niet mee. Het is slechts 1 cm groot en leeft in een koraal die dezelfde kleur en dezelfde vormen heeft als het zeepaardje zelf. We zakten af naar 27 meter en doorzochten een waaier waar het diertje volgens zeggen zou moeten zitten. En ja hoor…. Daar zat ie dan! Na 20 minuten foto’s schieten was Jaap nog niet tevreden met het resultaat. De 60 mm lens die op de camera zat bleek toch niet helemaal geschikt voor dit ieniemienie beestje. Eenmaal boven water zei Glenn dat we morgen nog wel een keer konden gaan met een andere lens.

Flabellina Naaktslak

Na een bakje koffie op Siamil deden we hier nog een leuke duik waarbij we een aantal leuke slakjes en frog-visjes tegen het lijf liepen.

Op de terugtocht met de boot begon het een beetje te regenen, maar dat mocht de pret niet drukken. We waren toch al nat! Eenmaal op het resort was het vrij snel over en besloten we wat te relaxen en nog een sunset-dive te doen, op zoek naar de parende mandarijnvisjes. De mandarijnvisjes hebben we gevonden maar waarschijnlijk had ze hoofdpijn. Van paren was namelijk geen sprake. Enigzins snap ik het wel hoor… ik zou het ook niet kunnen met 6 duikers om je heen, compleet uitgerust met lampen, camera’s en flitsers. Volgende keer beter!

Zweepkoraal

Na de duik zaten de jongens van het duikcentrum een beetje op een gitaar te pingelen. Jaap kon het niet laten en speelde wat liedjes. Dat vonden ze geweldig en nodigden ons gelijk uit om morgen avond weer te komen spelen. ☺
Nou ja, morgen dus met een andere lens weer richting Pygmee-zeepaardje!

Knuffels An

Anemone fish

Anja achter het koraal

Na een bakkie koffie en een klein sigaartje rond 7 uur ‘s ochtends begonnen we aan de tweede duik bij Coral Garden. Dit is een duikplaats met veel overhangende waaiers en prachtige tafelkoralen! We nemen dan ook lekker de tijd om met z’n tweetjes de stroming te volgen en echt tot rust te komen. De duikgroep hebben we allang achter ons gelaten, daar er een aantal flinke prutsers bij zaten (flessen los, maskers kwijt, etc.etc.). Even later vonden we een schildpad welke er om vroeg om gefotografeerd te worden. Ditmaal met Anja als model bleef het beestje lekker relaxed liggen.

Anja met Schildpad

Ontbijt!! Na een aantal duikjes krijg je toch echt honger, dus schoven we aan het ontbijt. Lekkere kip-nuggets, rijst, mie en gebakken uitjes passeerden de revue.

De derde duik deden we bij Mid Reef, een koralentuin met veel tafels welke, bij laag water, boven het wateroppervlak uitkomen. Een mooie optie voor de fisheye lens dus! Helaas, door een technisch mankement werkte mijn Fisheye lens niet naar behoren en vielen die foto’s een beetje tegen ☹

Phew, even bijkomen … lunchen en uurtje slapen. Daarna maakten we ons klaar voor een laatste duikje op het huisrif tijdens de zonsondergang (Sunset dive).

Mandarijn pitvis

We hebben met Divemaster Glenn afgesproken dat we op zoek zouden gaan naar de mandarijnvisjes. Deze kleine wonderbaarlijke visjes leven tussen het dode koraal en paren tussen 17.50 en 18.00 lokale tijd; zorg dat je op tijd bent dan!!! Een half uurtje daarvoor gingen wij het water in, het zicht was niet goed en Anja had niet echt zin, maar toch gingen we nog even. Gelukkig maar, want nadat we nog niet koud in het water lagen en de eerste slakjes op de foto wilden zetten klonk er hevig kabaal onderwater van de andere duikers!! Anja en ik draaiden ons tegelijkertijd om en op nog geen meter afstand zwom er een walvishaai ter grootte van 7 meter voorbij!!! ☺ Wat een geluk!!! We hebben ‘m ongeveer een minuutje kunnen volgen, echt top alleen geen foto meer info hier!

Nauwelijks bijgekomen van de pret zwommen we richting mandarijnvisjes; Glenn bracht ons gelijk naar het koraal waar zich twee exemplaren ophielden. Ja hoor, even voor 18.00 begon het paren en na 20 seconden was het alweer voorbij ☹ ! Hieronder twee leuke foto’s van de mandarijnvisjes tijdens het voorspel; morgen misschien meer geluk m.b.t. de parende visjes.

Knuffelende Mandarijnvisjes

Ayo,

Jaap

Slakje

Nog even terug naar gisteravond… Zo ergens in Oktober begint hier meestal het regen seizoen. Toen we gisteravond nog als laatsten op het terras zaten voelden we een paar spetters. Nog geen 2 seconden later barste de hel los! Vlug renden we het restaurant in. Alle bordjes waaiden daar van tafels, de planten waaiden om en de regen kwam tot halverwege het restaurant ingewaaid. Eigenlijk wilde we daar even blijven schuilen maar bedachten ons dat alle luiken van de hut nog open stonden. Toch maar rennen dus! Helaas zitten wij zo ongeveer op het uiterste puntje van het resort. We hadden dus geen droog stofje meer aan ons lichaam zitten.
Gelukkig was binnen alles nog droog en na een uurtje was de tropische verassing weer voorbij.

Vandaag deden we twee duiken op Siamil … en nu ga ik effe verder, want anja moet naar de w.c. … en nabij het eiland Danakan. Dit zijn vooral Macro duiken, dus veel klein spul zoals slakjes, maar helaas geen mooie garnalen ☹ Je kan niet alles hebben.

Slakje

Tussen de duiken door hebben we een bakkie gedronken op Siamil zelf, wat vooral bewoond wordt door militairen, in verband met de beveiliging. Op dit eiland vonden we twee kleine katertjes, korthaar zonder staart; om eerlijk te zijn … het ziet er een beetje lullig uit zonder staart.

Het duiken op Siamil zelf viel een beetje tegen, daar het zicht niet zo geweldig was en de riffen toch grotendeels uit zandvlakten bestaat. Desalniettemin was het weer erg relaxed onder water! We komen lekker bij hier!

Slakje

En nu ben ik er weer… Na de lunch deden we nog een duikje onder het oude olieplatform, wat nu fungeert als hotel. De stroming was vrij sterk en dankzij een paar irritante belgen die meedoken en steeds kwijt waren, moesten we continu wachten. Ook hier weer wat slakjes gezien maar voor de rest was ook dit rif niet spectaculair.
Voor het echte duiken moet je dan toch naar Sipadan. En raad eens…. Morgen mogen we weer!!! Lekker vroeg naar bed dus!

Sipadan

Dikke knuf, An en Jaap!

Uitzicht vanuit de voordeur!

En daarna rechtsaf

Net na de lunch deden we een duikje op het huisrif, op zoek naar kleine beestjes. Jaap zag op de zijkant van een wrakje een piepklein slakje. Hij begon met fotograferen van het kleine beestje en had daardoor niet door dat ie bijna op de rug zat van een flinke schildpad! Die hadden we op het huisrif ook niet echt verwacht.

Slakje bij Kapalai

Na de duik besloten we even een frisje te drinken op het terras. Een biertje is hier namelijk uit den boze als je later op de dag nog een duik gaat maken. ☹
Wat uitgerust en weer terug bij het duikcentrum stonden onze setjes alweer op de steiger om nog een sunset-dive te maken. Jaap rookte nog even een mini-cohiba-sigaartje. Dat vond de dive-crew reuze interessant en Jaap bood ze er eentje aan, zonder te zeggen dat je ze niet over je longen moet roken. Hahaha! Hoesten met z’n allen joh!

De sunset-dive was best leuk. Lekker samen aan het zoeken geweest naar klein spul. Wat krabjes gevonden en wat jagende vissen gezien. Na de duik werd alles weer voor ons opgruimd en konden wij ons even opfrissen voor het avondeten. Het eten was weer lekker en nu zitten we lekker op het terras met een welverdiend biertje!
Morgen hoeven we pas om 8:00 uur met de boot mee om te gaan duiken bij Siamil.

En nog een slakje ...

Ghostpipefish!

Groetjes, Anja

P.s. We hebben gehoord over de aard en-zeebeving maar hebben er hier niets van gemerkt. Het is hier nog een eind vandaan. Dus: Don’t worry!