Category Archives: Filippijnen

Inpakken en Wegwezen!

Hallo allemaal!

Ons laatste dag vandaag. Toch altijd een beetje raar. Bij alles wat je doet en waar je loopt denk je: Goh, dit is de laatste keer. Na het bijna laatste ontbijt gingen we voor de laatste keer in de zon liggen. Op zo’n dag heb je toch geen rust dus na een kleine drie kwartier besloten we de duikspullen alvast maar in te gaan pakken. Alvast de kleding netjes opvouwen en op stapeltjes leggen, je kent het wel.

Na onze laatste lunch hier zijn we dan maar de rest van de spullen in gaan pakken. Ondertussen kwamen de eigenaren van het resort weer terug. Zij waren voor zaken, met betrekking tot het zwembad dat ze gaan bouwen, voor twee dagen naar Cebu-city geweest. Toen kwam het minst leuke deel van de vakantie: de rekening betalen. De hele vakantie werd alles voor je opgeschreven zodat je aan het eind alles kon betalen. Ach ja, ook dat hoort bij vakantie.

Omdat we toch onze laatste dag moesten vieren, zaten we rond een uur of vijf met het hele resort aan de borrel. De achterhoekers (Willem en Betty), Arie en Desiree (de eigenaren) En een stel Limburgers. Zet dat met een stel Noordwijkers bij elkaar en we konden onze lol niet op. Gelachen dat we hebben!

Speciaal voor ons had Fred een heuse barbeque georganiseerd. Erg gezellig en erg lekker! Zelf de vis (red-snapper) vond ik erg lekker. De nodige drank is nog gevloeid vanavond. We hebben alvast afscheid genomen van de middag/avond ploeg van het personeel. Vooral het afscheid van Fred viel zwaar. Wat kan die man lekker koken zeg! En het zijn zulke schatjes, die Filipinos!

We gaan nu voor de laatste keer hier onze oogjes weer sluiten. Morgenochtend om 9:00 uur brengt Desiree ons naar het vliegveld in Cebu. Daar staat ons weer een lange reis te wachten. Zondagochtend rond 7:00 uur (Nederlandse tijd) worden we op schiphol verwacht. Ons laatste verslagje van de reis zal dan ook waarschijnlijk zondag avond pas on-line staan.

We hebben het hier onzettend naar ons zin gehad, maar vinden het ook niet erg om na bijna drie weken weer naar huis te gaan. Weer terug naar ons huisje, de poesjes, mijn paardje, vrienden en familie. En natuurlijk de bruiloft op komst. We zullen proberen om het zonnetje mee te nemen! Welterusten!

Groetjes en hastalapazta!

Anja

@ Virva: Today we had our last day. We are leaving tomorrow at 9:00 in the morning. Back to our kitties! We will sent you an e-mail when we are back home. XXX A&J

Cebu!

Hallo allemaal!

Vanmorgen stonden wij rond 7.30 op om snel aan het ontbijt te gaan. We zouden nl. een leuke trip naar de Visayas-hoofdstad Cebu maken, maar dan ook echt met de lokale bevolking mee de goedkoopste bus in. Na het ontbijt op het resort namen we een Tri-cycle (lees: ouwe Kreidler Florett RMC) met zijspan om naar de markt in Moalboal te komen. Na een helse rit van een kwartier over hobbelige weggetjes, door modderpoelen en in het véél te kleine zijspannetje kwamen we netjes bij de bushalte aan. Nou ja, bushalte, meer een zandplaat waar zo nu en dan een bus langs rijdt.

We namen de non-airco bus naar Cebu, zonder ramen, deuren, bekleding en voor maar 89 peso per persoon (€ 1,15). Dat was een flinke uitgave voor een 2,5 uur durende rit over 110km door de bergen en allerhande andere ellende. Bij het instappen struikelde ik bijna over een doos konijnen, JA : KONIJNEN, een lokale Filippino was op weg naar de veemarkt en had wat konijnen over om ze om te ruilen in wat andere dieren. De beestjes zaten netjes in een deels opengesneden kartonnen doos en verbleven daar waarschijnlijk al een paar uur cq dagen.

De bus reed als een gek en de conducteur kwam ons kaartje bezorgen. Wanneer je de bus wilde verlaten was de procedure als volgt:
1 – Sla met je hand tegen het plafond
2 – Als de chauffeur bovenstaande actie niet waarneemt, gebruik je je trouwring om tegen een willekeurig stuk ijzer aan te beuken
3 – Wanneer de conducteur dit waarneemt, dan blaast hij op een fluitje (met ca 200 bar overdruk) en maakt het de chauffeur kenbaar dat deze dient te stoppen bij de dichtstbijzijnde zandplaat, parkeerplaats of stuk weg zonder hobbels of kuilen.
4 – De chauffeur trapt met een noodgang op zijn rem, er begint een batterij aan kerstverlichting binnen de bus te branden (dit in verband met rollende passagiers) en je komt rustig tot stilstand. De remmen doen het nl. niet zo best.

Voorlopig hoefden wij nog niet uit te stappen, maar andere mensen wel. Zo ook het konijnenmevrouwtje, waarschijnlijk gesponsord door Paroxetine en Seroxat, wat op haar petje gedrukt stond. De plaats van het konijnenmevrouwtje was vrijgekomen en we hoopten dat dat nog lang zo mocht blijven. De ruimte in deze bussen is zeer beperkt, opgevouwen op de achterbank van de bus zaten wij Hollanders tussen de Filippinos.

Ondertussen staan we nog steeds stil bij de veemarkt en zien wij een man met wat boodschappentasjes de bus instappen. Hij zet de tasjes neer voor onze stoelen en opeens horen we : KUKELEKU! PKOK! … Nee toch, het kan niet waar zijn. 5 afgetopte dagmarkttassen met hanen en kippen, kakelvers. Nog geen 10 seconden later komt zijn maatje met 15 bij elkaar gebonden kippen binnen lopen en gooit ze zo ONDER ONZE ACHTERBANK! Daar zaten we dan met onze teenslippertjes, tussen het gevogelte. De eigenaren van de kippen in kwestie keken ons raar aan…. Bagage hoort onder de stoelen, zo is het goed toch?

Na een kleine 2,5 uur kwamen we aan in Cebu, een mooie stad, maar met veel armoede. De mensen zijn hier erg trots op de stad, maar fatsoenlijk drinkwater hebben ze niet. De bevolking leeft op straat van de verhuur van Tri-cycles, Jeepneys (uitgebouwde jeeps voor personenvervoer) en het verkopen van eten en drinken. Wat een drukte. We zijn een aantal shopping malls in geweest om wat souvenirs te kopen, maar daar lijk je ineens een luxueuze wereld binnen te stappen á la Nederland. Aan de ene kant van de straat krotten, aan de andere kant SONY Wega plasma schermen.

We hebben de lokale Filippino een kleine duit in het zakje gedaan en hiermee de economie een klein beetje gesteund, maar of dat de armoede weg zal nemen, ik weet het niet. De mensen lijken hier allemaal zó ontzettend gelukkig en lijden hier niet aan westerse “kwalen”. “Pluk de dag” zal het zijn. Vandaag en morgen.

Als afsluiter hebben we een Chinese Tempel aangedaan, maar uiteindelijk bleek de tempel minder mooi dan het interieur van Chin. Ind. Rest. Peking aan de Sassenheimse Parklaan. Een paar foto’s genomen vanaf het dak, snel de taxi ingesprongen (bussen reden niet meer) en terug naar Moalboal. Een helse rit gekenmerkt door lekke uitlaten, kapotte bodemplaten, ongewenste gasvorming en een gepensioneerde Formule 1 coureur met haast (Bij Jos Verstappen lag het ook altijd aan het materiaal). We hebben het gered, aan de maaltijd. Vandaag gamba’s, kip, pork, rijst, patat en groenten. Toch wel erg lekker.

Tot morgen, de allerlaatste hele dag, klaarmaken voor de terugreis. Inpakken en wegwezen!

We willen iedereen nog hartelijk bedanken voor alle leuke mails die we van jullie hebben mogen ontvangen. Helaas hebben we niet direct de mogenlijkheid om ze direct te beantwoorden, maar na de vakantie horen jullie van ons! XXX Jaap en Anja

Groetjes en hastalapazta!

Jaap

@ Virva: Today we visited Cebu city by local bus … we tell you some details in the mail later ;-) XXX J&A

Dag visjes!

Hallo allemaal!

Vandaag eerst maar eens even wat uitgeslapen. We hebben tenslotte vakantie. Na het ontbijt zijn we, op advies van mijn schoonmoeder, even lekker in de zon gaan liggen. ( De foto in het verslag van gister is met flitser genomen, dus ben in werkelijkheid wel wat bruiner hoor ;-) )

Zo rond 13:00 trokken we onze duikspulletjes weer aan om vervolgens voor de laatste keer van de boot af te kieperen. Dit deden we op Kasai point. Dit is ook de plek waar we onze eerste duik hier deden en waar we de whaleshark hebben gezien. We hadden gehoopt dat ie ons nog even gedag zou komen zeggen, maar helaas.

Wel zwom er nog een grote schildpad voorbij en, om ons nog even te laten schrikken, zwom er op een meter afstand nog even een titan triggerfish van zo’n 80 cm. om ons heen. Gelukkig was deze goed gehumeurd en zwom dus rustig verder. Eenmaal op de mooie tafelkoralen aangekomen vonden we nog een mandarijn visje! Erg speciaal omdat deze meestal bij de schemering pas tevoorschijn komen.

Na de duik hebben we even wat gegeten en daarna is Jaap alvast zijn onderwaterhuis gaan servicen. De rest van de duikspulletjes hangt te drogen zodat we geen natte zooi mee hoeven te nemen. Bij zonsondergang hebben we lekker een biertje genomen om vervolgens aan tafel te schuiven. Op verzoek had Fred vandaag lekker spaghetti bolognese gemaakt.

Lekker optijd naar bed nu. Morgen vroeg uit de veren om te gaan shoppen in Cebu. Tot morgen!

Groetjes en hastalapazta!

Anja

@ Virva: Last dive at Kasai today. We hoped the whaleshark showed up to say goodbye to us but he wasn’t there. XXX A&J

Laatste volledige dag duiken!

Hallo allemaal!

We zijn alweer op dag 16 aangekomen en helaas is dat onze laatste volledige duikdag. Morgen gaan we nog een enkele duik doen op Kasai point en dan zit het er op. Nadat we eerder deze week mijn 100ste duik maakten had Anja vandaag haar 50ste. Een goede reden om te feesten dus!

De eerste duik deden we op Golf Point, een plaats 10km ten zuiden van Moalboal links naast Badian island. Op deze plek worden nog wel eens tijgerhaaien gezien, dus voor ons extra spannend! :-) Gelukkig, of helaas in dit geval, zijn we geen haaien tegen gekomen. Wel werd ik door een kwal in het gezicht gestoken welke mijn gezicht deed verlammen alsof ik 3 wortelkanaalbehandelingen tegelijkertijd zou ondergaan. Erg pijnlijk en de striemen staan nog in mijn gezicht. Leuke sport dat duiken :-( We zijn nog wel een baitball van sardientjes tegengekomen van ca 6 x 4 meter.

Tegen heug en meug in deed ik de tweede duik op Badian Island, op zoek naar de tijgerhaai. Wederom geen succes, maar wel een vollopend en beslagen masker. Ik wilde naar huis, de Oosterschelde in, want daar maakt het niet uit of je masker beslaat, volloopt of dat je ‘m af zet! Wat een kwelling, ik wil bloemkool met een balletje.

We hebben ons over laten halen om toch óók nog een derde duik te doen, gelukkig maar, want het was een zeer geslaagde duik. Veel schildpadden, mooie vis en goed zicht. Tongo Point was de place to be. We hebben dik een uur gedoken en al snorkelend eindigden we bij het Magic Island resort waar we nog twee hele bijzondere bladvissen tegenkwamen.

Voor de tweede maal deze vakantie hebben Anja en ik ons laten verwennen door een Filippijnse callgirl. Een zeer ervaren masseuse gaf ons ieder ruim een uur een krachtige doch ontspannende massage. Heerlijk!

Nu gaan we lekker slapen, morgen nog één duikje en aanstaande donderdag met Willem & Betty naar Cebu. Willem & Betty zijn onze buren, volgende week 30 jaar getrouwd en komen uit de buurt van Winterswijk. Erg gezellig met die achterhoekers dus! Hôken!

Groetjes en hastalapazta!

Jaap

@ Virva: Three dives today, lots of turtles, nothing extraordinary. Tomorrow one more dive at Kasai. XXX J&A

Luibakdagje!

Hallo allemaal!

Omdat we iedere avond een verslagje schrijven, doe ik dat ook vanavond weer. Maar eigenlijk heb ik niet zo veel te melden. Wat hebben we vandaag namelijk gedaan: Even helemaal niks!

Het was onzettend lekker weer vandaag. Graadje of 35 en de zon scheen volop. Dus hebben we lekker de hele dag in de zon gelegen. We moeten natuurlijk wel een beetje bruin terug komen, anders kan ik alsnog gaan zonnebanken voor de bruiloft. Tussendoor goed gegeten en gedronken maar dat was het dan wel zo’n beetje.

Morgen gaan we de onderwaterwereld weer opzoeken dus zal het verslag weer iets uitgebreider zijn. Slaap lekker en tot morgen.

Groetjes en hastalapazta!

Anja

@ Virva: No diving today, but the sun was shining. Tomorrow diving-day again. XXX A&J

Relax duikdagje!

Goeienavond allemaal!

Hier weer een berichtje uit de Filippijnen. Het is op dit moment heerlijk warm, de airco staat op 10 en de glazen water zijn niet aan te slepen. Eindelijk goede temperaturen en geen typhoon meer in de buurt. Vanmorgen stonden we, tegen heug en meug, om ongeveer 8.30 op om toch maar eens aan ons duikdagje te beginnen.

Vandaag waren wij de enige duikers op het resort, dus de boot (inclusief bootsjongens) waren helemaal voor ons alleen. We konden zelf bepalen hoelaat en waar er gedoken ging worden. Erg handig, hier gaat alles ietsje trager namelijk. We besloten om ongeveer 9.30 de eerste duik te maken op Fish Feeding. Dit is een duikplek in het noorden van het schiereiland en staat bekend om zijn Garden Eels. Dat zijn een soort wormen die in de stroming hun koppie boven het zand uit te steken om zich te voeden. We hebben gewacht op de “geweldige” beestjes, maar helaas, vandaag geen tuinslangen. Wel kwamen we twee grote schildpadden tegen. Een schildpad heb ik een aai over zijn schildje gegeven, hij bleef vervolgens een aantal minuten bij ons in de buurt. Deze duik zijn we trouwens 5 Titan Triggerfishes tegengekomen, maar gelukkig geen agressieve.

Na de duik vergrepen we ons aan het verse fruit en begaven we ons naar de volgende stek: Kasai Point. Een prachtig mooie wall-duik met een aantal slakjes en wederom schildpadden. :-) Het ging lekker relaxed en na ruim een uur kwamen we het water weer uit.

Na de lunch stond de derde duik op het programma: Discovery Point, een plek ten zuiden van Moalboal, hier hebben we eerder nog niet gedoken. Discovery Point is een vrij kale duikplaats met veel klein werk zoals slakjes, garnalen, krabbetjes etc.etc. Het nachtleven komt daar vrij vroeg al op gang, vandaar dat we een langoest (kreeftachtige) tegenkwamen, maar ook diverse krabben gezien hebben. De divemaster had wat problemen met het terugvinden van de boot, hij durfde het alleen niet kenbaar te maken, maar uiteindelijk kwamen we na een duik van 75 minuten weer veilig aan boord.

‘s Avonds lekker gegeten, Fred had weer zijn uiterste best gedaan, vroeg onder de klamme lappen en snurken maar, morgen hebben we een dagje vrij, dus we proberen uit te slapen, heerlijk! Het is hier fantastisch!

Groetjes en hastalapazta!

Jaap

@Virva: Still no Whaleshark, but it’s very hot over here! >35 degrees, Waterfalls were great. Still recovering from the Triggerfish attacks. Tomorrow day off, we’ll send you an E-Mail! XXX J&A

Kawasan Falls!

Goeienavond allemaal!

Het was me het dagje wel vandaag. Op het programma stond de dagtrip naar de kawasan watervallen. Gisteravond kregen we alvast een kleine briefing. Het was te doen voor ieder persoon tussen de 16 en de 60 (ongeveer) met een gezonde conditie. Het zou af en toe best wat steil zijn, neem kleding mee die nat mag worden en een setje droge kleding. Dat was wel zo’n beetje de briefing.

Met z’n zessen, inclusief onze eigen kok: fred werden we naar het beginpunt van de tocht gereden. Dit was een autorit van ongeveer 40 minuten. Aldaar kregen wij drie gidsen mee. Onze hoofdbegeleider was Raymond. Een echte jungleman! Het begon allemaal heel rustig, op een gegeven moment werd het wel vrij steil, maar toe nu toe niet spectaculair. Todat we echt de jungle inliepen…

Al gauw ging het rustige wandelen over in klimmen en klauteren. Over grote keien, omgevallen bamboobomen en door de struiken. Nu kwamen die drie gidsen toch wel erg van pas. Iedere keer dat je dacht dat het niet extremer kon (het was immers een tocht voor alle leeftijden) kwam er wel weer een schepje bovenop. Door een beekje, vervolgens over spekgladde steentjes en een sprong van een meter naar beneden was ook niet vreemd meer. Het Tarzan gevoel begon al aardig in ons op te borrelen in deze ongeloofelijk prachtige omgeving! Het stromen van de watervallen kwam al steeds dichterbij!

Toen hield het pad op… ‘je kunt je spullen hier bij een van de drie gidsen laten, we gaan zwemmend verder’ werd ons gemeld. Na onze tocht door de jungle was een duik in dit lekkere frisse, knalblauwe water echt heerlijk. Het begon weer erg rustig en we genoten van de geweldige omgeving die nog torenhoog boven ons uitstak.

Daarna werd het weer een echte survival. Tussen de stukjes zwemmen door, klauterend over de watervallen en grote keien heen. Hier en daar een kontje of een helpende hand van de gids was zekker geen overbodige luxe. Op sommige plekken moest ik zelfs even opgetild worden omdat mijn lengte toch wat tekort schoot.. Al zwemmend en klimmend door de waterval heen bedacht ik me dat dit toch wel veel specialer is dan in Egypte met busladingen vol naar de pyramides. Eenmaal op het punt gekomen waar we niet meer verder konden, kregen we te horen dat we via dezelfde weg weer terug moesten. Dit betekende dus dat je die stukken in de waterval die je omhoog geklommen had, nu naar beneden moest springen. Dat hield in dat we af en toe sprongen van 2 meter hoog in het water moesten maken. Gegarandeerd koppie onder dus.

Eenmaal weer bij de spullen liepen we door de jungle weer terug naar waar ie begonnen was. Jaap en ik stonden af en toe toch even stil om te genieten van dit prachtige stukje natuur. We gingen nu een andere kant op wat iets beter begaanbaar was. Op naar fred die bij het laatste niveau van de waterval met een barbeque op ons stond te wachten. Ondanks dat ik het hier echt alleen wel weer redde moest Raymond mij toch even helpen met de laatste afstapjes. Eigenlijk gewoon om bij zijn vrienden beneden even te showen dat ie een jonge europeese vrouw aan zijn armen had. Gek genoeg zie je hier erg weinig (blanke) toeristen. Je wordt dan ook door de complete lokale bevolking, die daar aanwezig is, aangekeken. Wel is iedereen bijzonder vriendelijk.

Eindelijk konden we, na onze tocht van ongeveer vijf uur, lekker zitten en genieten van fred z’n barbeque. Raymond gaf nog een showtje door van de laatste waterval, van 10 meter hoog, af te duiken.
Het laatste stukje naar de auto toe was iederren erg stil. Bekaf en erg onder de indruk.

Jaap en ik hadden er dan ook goed aangedaan om alvast een masseuse te bestellen. Na deze vermoeiende tocht zijn we allebei lekker een uur gemasseerd. Erg goed! Op verzoek van ons allen had Fred voor vanavond lekker spaghetti bolognese voor ons gemaakt. Na een slaapmutsje te hebben gedronken liggen we nu moe maar voldaan op bed en gaan we lekker slapen. Tor morgen!

Groetjes en hastalapazta!

Anja

@Virva: Thanks for your mail, we’ve been to Kawasan Falls today, was lots of fun, but no whalesharks! We’ll mail you soon! XXX A&J

Wat een avontuur!

Goeienavond allemaal!

We zijn nog even aan het uitpuffen op bed, we hebben vandaag weer wat leuke dingen meegemaakt. Het was een mooie dag vandaag, de zon was volop aanwezig en bekleurde de glooiende landschappen van het Filippijnse schiereiland Moalboal. Vroeg uit de veren om een ochtend duik te maken op Pescador Island. Een van de mooiste duikplaatsen uit de regio.

Na een kort ontbijt bestaande uit een Cornflakes/muesli bowl (voor Anja dit keer een pannekoek) maakten we ons klaar voor de eerste duik van de dag. We gingen met divemaster Manuel mee, een zeer ervaren gids met ongeveer 6500 gelogde duiken! Hij kent alle plaatsen en weet dan ook altijd de leukste dieren te vinden. Onderweg naar het eiland zagen we nog een groep van ongeveer 30 dolfijnen, dat blijft altijd een fantastisch gezicht!

Op Pescador Island was het druk, er was nog zeker wel één boot met duikers aanwezig, blijkbaar omdat de White Tip Reef sharks zich regelmatig ‘s ochtends laten zien. Een vrij diepe duik naar een meter of 35-40 zou helaas niet leiden tot een ontmoeting met de vriendelijke haaien. We hebben wat frogfishes en een hoop gekleurde vis gezien. Ook hebben we een grote pufferfish op de analoge camera vastgelegd. Al met al een geslaagde duik!

Om 13.00 ‘s middags zijn we naar Talisay Wall gegaan om nogmaals ons geluk te beproeven voor een ontmoeting met de Walvishaai. Dit is één van de plaatsen waar hij/zij zich meestal ophoudt. Een mooie duikplaats met afwisselende koraalformaties en koraaltuinen. We zijn twee grote schildpadden tegengekomen, maar de walvishaai hebben we niet gezien, zou ie na de typhoon dan toch vertrokken zijn?

Om de zonnige dag af te sluiten besloten we nog een ondiep duikje te maken bij Pescador Island om een aantal frogfishes te zoeken. Deze beesten zijn onherkenbaar lelijk en je kunt ze meestal moeilijk vinden tussen de begroeide koralen. Na ongeveer 40 minuten hadden we er al drie gezien en even verderop zou er nog één moeten zitten.

We doken op circa 8 meter diepte toen ik opeens verrast werd door een serieuze aanval van een Titan Triggerfish, een grote vis met in dit geval een zeer slecht humeur. We waren blijkbaar té ver binnen haar territorium gekomen. Juist in de maanden April en Mei blijkt deze reuze-trekkervis haar eitjes te leggen en deze met man en macht te beschermen.

Het beest zwom met geopende bek recht op mij af en binnen drie seconden was ze vlak voor me. Met een flinke klap verkocht ik haar een rechtse hoek op een van haar kieuwen met de hoop dat ze af zou druipen, ik voelde de schubben er vanaf geslagen worden. Helaas, voor mij, ging ze direct weer in de aanval en ditmaal gaf ik haar ervan langs met een stalen onderdeel van mijn onderwatercamerahuis, ditmaal met meer succes. Even later zwommen Anja en ik naar achteren terwijl Manuel het dier probeerde af te leiden. Poehee! Dat ging maar net goed, want je hoort vaak verhalen van beetwonden en aanvallen van Triggerfishes welke complete happen uit vinnen (flippers), armen, benen en zelfs uit het hoofd nemen, maar gelukkig kon ik snel handelen. Ik had een 100% James Bond gevoel :-)

Tijdens het eten bleek dat de eigenaar van het resort een dergelijk soort aanval had meegemaakt en dat hij en vele collega’s met hem veel meer op hun hoede zijn voor deze Titan Triggerfishes dan voor bijv. bullsharks of tijgerhaaien! Helaas heb ik geen foto van het dier kunnen maken, maar zoek maar eens op google op Titan Triggerfish, dan weet je genoeg.

Morgen gaan we naar de watervallen van Kawasan, een leuke sportieve trip waar we toch wel de hele dag mee zoet zijn, morgenavond dus weer een avontuurlijk verslag, nu eerst even bijkomen van alle spanning.

Groetjes en hastalapazta!

Jaap

@ Virva: No whaleshark today, but I was under attack by a huge Titan Triggerfish.

Actief dagje!

Hallo Allemaal!

Vandaag was het weer vroeg dag. Om negen uur stond er weer een dubbelduik gepland. We stapten weer op de boot en voeren naar tuble reef. Weer een plek die we nog niet gedaan hadden. Deze duik 2 schildpadden gezien, en twee nieuwe naaktslakjes. Natuurlijk was er nog veel meer moois te zien maar dan kan ik nog wel even doorgaan.

Weer even wat gedronken en wat fruit genuttigd op de boot en verder gevaren naar whitebeach. Onze divemaster Juan had ontzettende last van zijn oren gekregen. Omdat Jaap de meest ervaren duiker op de boot was, werd er aan ons gevraagd of wij de duik wilde leiden. Ze zouden ons vanaf de oppervlakte volgen en een beetje in de gaten houden. Dit ging uitstekend en we kwamen weer netjes bij de boot uit. In het ondiepe water bij de boot stond erg veel stroming dus de beentjes waren ook weer getraind.

Omdat wij vonden dat de beentjes nog niet genoeg getraind waren (en ook het zonnetje was even weg), besloten we na de lunch te gaan hardlopen. We zijn naar Panagsama beach gelopen. Een strand ongeveer 3,5 km. verderop. En hier gebeurde het dan. Jaap ging voor me op zijn knieen en deed zijn huwelijksaanzoek :-) Nou, ik hoef natuurlijk niet te vertellen wat ik daarop geantwoord heb, aangezien de voorbereidingen al in volle gang zijn hihi. Met veel energie en goede moed zijn we weer hard naar het resort terug gerend.

Om ongeveer 18:15 stond de nachtduik op het huisrif ‘magic point’ op het programma. Ja om 18:00 is het hier echt pikkedonker. Een erg mooie duik waarin we veel van het nachtleven in het water hebben gezien. Met name de krabben en de kreeften zijn dan erg actief.

We hebben deze dag dan ook goed afgesloten met een Romantic private dinner! Lekker met z’n tweetjes in een vaan de strandhuisje. We mochten ons menu zelf samenstellen en ook de champagne koeler met 2 flessen rose viel goed in de smaak. Dus slapen zal nu wel gaan lukken.

Groetjes en hastalapazta!

Anja

P.S. TO VIRVA: NO WHALESHARK TODAY

(Virva is een fins meisje die zondag is weggegaan van het resort. Zij wilde graag weten of we nog een walvishaai tegen komen en ze wilde de foto’s zien. Vandaar het bovenstaande berichtje)