Slakje

Nog even terug naar gisteravond… Zo ergens in Oktober begint hier meestal het regen seizoen. Toen we gisteravond nog als laatsten op het terras zaten voelden we een paar spetters. Nog geen 2 seconden later barste de hel los! Vlug renden we het restaurant in. Alle bordjes waaiden daar van tafels, de planten waaiden om en de regen kwam tot halverwege het restaurant ingewaaid. Eigenlijk wilde we daar even blijven schuilen maar bedachten ons dat alle luiken van de hut nog open stonden. Toch maar rennen dus! Helaas zitten wij zo ongeveer op het uiterste puntje van het resort. We hadden dus geen droog stofje meer aan ons lichaam zitten.
Gelukkig was binnen alles nog droog en na een uurtje was de tropische verassing weer voorbij.

Vandaag deden we twee duiken op Siamil … en nu ga ik effe verder, want anja moet naar de w.c. … en nabij het eiland Danakan. Dit zijn vooral Macro duiken, dus veel klein spul zoals slakjes, maar helaas geen mooie garnalen ☹ Je kan niet alles hebben.

Slakje

Tussen de duiken door hebben we een bakkie gedronken op Siamil zelf, wat vooral bewoond wordt door militairen, in verband met de beveiliging. Op dit eiland vonden we twee kleine katertjes, korthaar zonder staart; om eerlijk te zijn … het ziet er een beetje lullig uit zonder staart.

Het duiken op Siamil zelf viel een beetje tegen, daar het zicht niet zo geweldig was en de riffen toch grotendeels uit zandvlakten bestaat. Desalniettemin was het weer erg relaxed onder water! We komen lekker bij hier!

Slakje

En nu ben ik er weer… Na de lunch deden we nog een duikje onder het oude olieplatform, wat nu fungeert als hotel. De stroming was vrij sterk en dankzij een paar irritante belgen die meedoken en steeds kwijt waren, moesten we continu wachten. Ook hier weer wat slakjes gezien maar voor de rest was ook dit rif niet spectaculair.
Voor het echte duiken moet je dan toch naar Sipadan. En raad eens…. Morgen mogen we weer!!! Lekker vroeg naar bed dus!

Sipadan

Dikke knuf, An en Jaap!

Tags: kapalai, mabul, siamil