Zaterdag omstreeks 12:00 uur begonnen we onze reis naar het Maleisisch Borneo/Kapalai. Na een vlucht van ongeveer 12 uur , met aan het eind flinke turbelentie en luchtzakkingen, landden we met piepende banden op Kuala Lumpur Airport. Zo, het grootste stuk zat erop.

De vlucht van bijna 3 uur naar Tawau verliep soepeltjes en we werden netjes opgepikt bij het vliegveld om naar Semporna te rijden. Ondanks alle vliegtuigen die tegenwoordig uit de lucht vallen wist ik niet wat ik nou enger vond…. Het vliegtuig of de bus. De Maleisische bevolking houdt er een rij-stijl op na die niet veel beter is dan die van de Filipijnen. Maar ook dit overleefden we weer en zo konden we ons laatste stuk van de reis vervolgen per boot. Als we ons hadden verheugd op een rustig boottochtje kwamen we bedrogen uit. Als echte Don Johnsons vlogen we als in Miami Vice over de golven. De boor klapte af en toe flink op het water, wat deze rit niet geschikt maakte voor mensen die toch al een hernia hadden.

Uitzicht vanaf ons terras

Maar toen kwam toch eindelijk het resort in zicht en het was al deze ellende waard! Als je het paradijs op aarde zoekt… wij hebben ‘m gevonden!

We werden ontvangen met een lekker fris doekje om je even op te frissen en werden gelijk aan tafel geschoven voor een lunch en een briefing. De briefing kwam maar gedeeltelijk door omdat we bekaf waren. Eindelijk mochten we naar onze hut om ons even lekker op te frissen. (Ik zag er namelijk uit alsof ik een orkaan had doorstaan). Van je eigen spullen dragen was geen sprake, daar werd een compleet team voor ingerukt. De rest van de dag hebben we lekker op ons terras gelegen. Morgen tijd om te gaan duiken!

Ons terras met huisrif

Ayo,

Anja

Tags: kapalai