Ayo, we zijn er weer; niet zo up to date met de verslagen, maar morgen (vrijdag) hebben we een relax-niet-duik-dag, dan lopen we weer aardig op schema. We zijn vroeg op gegaan om een duikje te doen aan de oost kant van Bonaire, dit wordt ook wel de ‘Wild Side’ genoemd vanwege de hoge golven, stroming en de moeilijkheidsgraad van de duik. Gelukkig zijn we allemaal aardig ervaren en kunnen we deze tropische Oosterscheldeduik vast wel aan!

In de ochtend verzamelde wij ons bij Port Bonaire, een haventje, om daar met Albert Bianculli een korte briefing te doen en gezamelijk naar de plek nabij Lac Cai te rijden. Het plan is om eerst ‘even’ 300 meter uit te zwemmen, boven water, door de hoge golven. Dit is de eerste conditietest die we (ondanks alle drank en sigaren) toch aardig doorstaan! Nadat we bij het rifdak zijn uitgekomen dalen we af naar ca. 20 meter om ons tripje te beginnen. Al snel zagen we de eerste eagle-rays voorbij zwemmen en was voor ons de duik al geslaagd! Erg gaaf, maar moeilijk om te fotograferen omdat ze er nogal snel vandoor gaan. Gelukkig heb ik er nog eentje te pakken gekregen, zie hieronder het resultaat.

Eagle Ray bij de East Coast

Nog geen paar minuten later zwommen we tegen een twee meter lange Baracuda aan! ☺ Wat een succes! Het leven aan de oostkust is vaak wat groter, dus er is kans op rays, baracuda’s, haaien, grote schildpadden en meer! Gelukkig hadden Rob en ik een dikke tank van Albert gekregen daar we nog wel eens wat sneller door de hoeveelheid lucht heen zouden kunnen zijn. Het fotograferen brengt ook flink wat luchtverbruik met zich mee, dus dit bleek (achteraf) geen overbodige luxe. Op de terugweg vonden we nog een tweetal schildpadden (Hawksbill), eentje verstopt onder een rots en de ander vrij rondzwemmend.

Schildpad bij de East Coast

De terugweg was zwaarder dan verwacht, al klauterend over de bodem trokken wij onszelf voort richting ingang van de baai. Door de enorme weerstand van mijn onderwaterhuis, plus dito flitsers kwam ik nauwelijks vooruit! Mede daardoor belandden Anja en ik boven water op open zee in de hoge golven. HELP! ☺ We hebben flink moeten peddelen om weer naar de kant te komen, maar gelukkig herinnerden wij de briefing nog goed zodat we met behulp van de juiste golfstroom terug kwamen aan wal.

Thuis gekomen bij het appartement hebben we op ons gemak wat gegeten om bij te komen van alle inspanningen. Esther ging vandaag op voor haar 100e duik en we besloten deze bij de noordelijke plek “Karpata” te maken. Een mooie duik, met veel onaangetast koraal en veel, vooral kleine vis.

Groene Schorpioenvis!

‘s Avonds hebben we lekker gegeten bij het Rum Runners restaurant waar we eerder die dag op ons kloten kregen van Rubiska, omdat er nog een rekening openstond. Ons avondje Rum Punch bleek toch nog $160,- duurder dan verwacht.

Morgen lekker een lui-lekker-dag i.v.m. de gevoelige oortjes, even naar het dorp en vooral ontspannen!

Ayo,

Jaap