Om half negen vanochtend zaten we met een bakje koffie op het terras van de duikschool. Het uitzicht op zee, een zonnetje en een briesje, de huispoes die lekker naast je komt liggen…. Wat hebben we het toch rot!

Garnaaltje bij Klein Bonaire

Uit de verte zagen we de boot al aankomen die ons vandaag naar de riffen van Klein Bonaire zou gaan brengen. We pakten rustig de spulletjes uit de auto en legden ze alvast op de steiger vanwaar ze zo de boot in konden. Met een klein groepje vertrokken we, en na een minuutje of 15 varen legden we aan bij de eerste boei.

De setjes werden aangetrokken en met een koprolletje achterover plonsden we om beurten het kalme zeewater in. Ik ging vandaag zonder camera te water en dat merkte ik gelijk aan mijn drijfvermogen. Zo’n camera weegt toch nog wel wat dus ik moest een flinke snoekduik nemen om onder te komen.

Klein Bonaire is nog steeds erg mooi begroeid en er zwemt veel vis. We werden verrast met een zeepaardje, een slapend puffervisje en leuke garnaaltjes.
Na een uurtje duiken klommen we weer op de boot die ons alvast naar de volgende duikplek toebracht. Omdat je niet gelijk weer een duik kan maken ivm je oppervlakte interval, kletsen we wat na over de duik en dronken lekker koud water. Zo op een bootje, kabbelend op het water, het lekkere weer en uitzicht op de witte stranden van Klein Bonaire was ‘t prima vertoeven.

Zeepaardje bij Klein Bonaire

Toen de computers aangaven dat we het water weer in mochten, koprolden we onze tweede duik in. Ook hier was het weer prachtig begroeid met koralen en weer liet een zeepaardje zich van zijn parmantige kant zien. Een paar flinke squids (een soort inktvisjes voor de leken onder ons) kwamen voorbij zwemmen. Ook deze lieten zich goed fotograferen. Er was veel klein spul te zien en na weer dik een uur duiken kwamen we voldaan aan boord.

Squid!

Flamingotongen!

Terug op (groot) Bonaire genoten we een lunch bij Rum Runners en nu zitten we op het terras bij ons appartement te genieten van een irish coffee en een roseetje. Maar eens bedenken waar we vanavond zullen gaan eten en waar we morgen moeten gaan duiken. De keuze’s voor de duikplekken moeten nu weloverwogen worden gezien het morgen alweer onze laatste duikdag is. ☹ Maandag gaan we langs bij ons adoptie-ezeltje: Quinn.

Tot morgen!
Knuffols, An!